PALLIATIEVE ONDERSTEUNING


Palliatieve zorg is door omstandigheden gaandeweg op mijn pad gekomen.

Het heeft mij inzicht gegeven in ons bestaan op onze aarde en in onze verschillende levensfases met als eindfase, de dood.

Spreken en in gesprek gaan over deze verschillende fases in ons leven heeft mij diepzinniger doen nadenken over ons leven dat we mogen leven en beleven.

Door mensen te ontmoeten in de eindfase van hun leven, zij die de dood voor ogen gezien en gevoeld hebben, ben ik een rijker mens geworden.
Ik heb geleerd dat rust vinden in deze eindfase voor de meeste mensen heel belangrijk is.

De vele vragen die op het einde van het leven opborrelen gaan niet alleen over de dood op zich, er worden ook andere vragen gesteld die zo uiteenlopend zijn als er mensen zijn. Nooit is er een uniforme vraag of antwoord.




Vragen kunnen o.a. zijn:

  • Over hun naaste, partner, gezin, familie en vrienden en wat hiermee?
  • Heb ik mijn best gedaan?
  • Euthanasie, wat hiermee? Familie, verpleging, dokter …
  • Waarom hebben we geleefd? Wat was de zin van mijn leven?
  • Ik wil eigenlijk nog wel langer leven, maar heeft het zin om mijn leven nog te verlengen? Kan ik mijn einde aanvaarden?
  • Wat na de dood? En wat gebeurt er met mij?
  • Is alles geregeld? Uitvaart?
  • Moet ik mij laten begraven of verassen?
  • . . .

We begrijpen dat niet iedereen klaar is om over de dood te spreken en vooral dat het feit van iemand los te laten en/of achter te laten voor velen moeilijk is.

Spirituele vragen

Wat met spirituele vragen die we ons stellen of zij die ze durven stellen?

  • Is hiervoor luisterbereidheid?
  • Kunnen en mogen we hiermee naar buiten komen?
  • En vooral voelen we ons begrepen?
  • Komen we niet belachelijk over?
  • . . .


Naast deze vragen, kunnen ook diepe geheimen aan de oppervlakte komen.

Wat met onze diepste innerlijke geheimen die we meedragen, van gebeurtenissen die onlangs gebeurd zijn of iets dat we al een groot deel van ons leven meedragen?
  • Kan ik hiermee nog naar buiten komen?
  • Wat met de schaamte die dit eventueel zou kunnen veroorzaken
  • Hoeveel pijn doe ik mijn naaste aan als ik hiermee naar buiten kom?

Rouwen

Waarom is rouwen om het verlies van onze dierbare zo belangrijk? Mogen we

  • Tonen dat we in de rouw zijn?
  • Erover praten?
  • Onze emoties uiten over het verlies van iemand die ons zo dierbaar is?


Hoe gaan we om met mensen die ons de kans niet geven om te rouwen of niet begrijpen dat rouwen voor iedereen zo verschillend kan zijn in intensiteit als in duurtijd?

Rouwen is noodzakelijk en belangrijk, om heel wat emoties te verwerken en er niet mee te blijven zitten. Een belangrijk onderdeel binnen ons eigen leven en ons eigen proces. Het kunnen en mogen tonen aan de buitenwereld dat we in rouw zijn brengt opluchting en verlossing bij onszelf.

Ik zal er zijn om je neutraal te begeleiden om jouw antwoord te helpen formuleren voor jezelf.


–––––––––


Zelf werk ik mee als palliatief vrijwilliger in de thuiszorg Brugge. PZWVL: Netwerk Noord-West-Vlaanderen


De emoties die we ervaren om allerlei redenen, zeggen veel over ons als mens.
Soms wordt dit vergeten. We zijn gevoelig met het hart op de juiste plaats.